1

วันนี้แอดมินมีสาระดีๆและประสบการณ์ของสมาชิกท่านหนึ่งจาก “Pantip” มาฝากแม่ๆชาว HerKid รวมพลคนเห่อลูก ทุกคนค่ะ เกี่ยวกับ “คลอดธรรมชาติ” รู้พร้อมก่อนคลอดลูก 

เจ้าของกระทู้ ได้กล่าวว่า “สวัสดีเพื่อนชานเรือนค่ะ ตั้งแต่ท้องก็อยู่ในนี้มาครบ 9 เดือนพอดี คอยแวะมาอ่านกระทู้เรื่องตั้งครรภ์และเลี้ยงลูก แต่วันนี้เป็นแม่คนแล้วค่ะ คลอดก่อนกำหนดไป 2 สัปดาห์ คลอดที่ 36 วีค 5 วัน เพราะมีอาการน้ำเดิน คลอดเมื่อวิสาขบูชาที่ผ่านมานี่เองค่ะเลยอยากแชร์ประสบการณ์คนที่จะคลอดเองนะคะ

เรามีอาการน้ำเดินตอนเที่ยงคืนครึ่งของวันพฤหัสย่างเข้าวันศุกร์ จริง ๆ แล้วนัดแนะกับคุณหมอขอผ่าวันที่ 3 หรือ 6 มิย. ตกลงกันเรียบร้อย แต่น้ำเดินซะก่อนก็เลยไปรพ.และรพ.ก็ประสานกับคุณหมอ ไปถึงหมอเวรตรวจปากมดลูกให้บอกว่าเปิด 2 ซม.แล้ว แล้วก็ตามหมอเจ้าของไข้ให้เรา

คุณหมอเรามาหาตอนตี 3 และเห็นว่าคลอดก่อนกำหนดเลยลงความเห็นว่าควรจะรอให้คลอดเอง เพื่อให้น้องอยู่ในท้องได้อีกนานที่สุด นาทีนั้นเราแบบหมอให้ทำอะไรทำหมด ถ้าหมอบอกผ่าเราก็จะผ่าแต่หมอให้คลอดเองเลยถามหมอว่างั้นขอบล็อคหลังได้ไหม คุณหมอบอกว่าเดี๋ยวนี้ไม่บล็อคหลังแล้วเพราะเดี๋ยวคุณแม่จะไม่รู้ลมเบ่งตอนคลอด แต่มียาแก้ปวดฉีดให้

เราฟังแล้วนึกในใจว่าเป็นไงเป็นกันมาถึงขั้นนี้แล้วก็นอนยึดขอบเตียงเป็นที่พึ่ง พยาบาลบอกให้นอนตะแคงซ้าย และห้ามไม่ให้ลุกจากเตียงด้วย ประมาณว่าเดี๋ยวสายสะดือลูกหลุด(มั้ง) เพราะน้ำเดินแล้ว ปวดฉี่ก็เอากระโถนมารองให้ฉี่กันบนเตียงนั่นแหล่ะ นอนรอปวดท้องตั้งแต่ประมาณตี 2 จนถึง 6 โมงเช้า คุณหมอมาอีกรอบวัดปากมดลูกได้ 5 เซน ก็รอต่อไป

จนประมาณ 8 โมงครึ่งคุณหมอมารอบที่สาม วัดปากมดลูกได้ 8 เซน สั่งให้เตรียมเข็นเข้าห้องคลอดได้เลย แต่กว่าจะถึงเวลานี้ได้ เรานอนปวดทรมานเหมือนตัวจะหลุดออกจากร่าง อาการแบบปวดท้องเมนแต่มากกว่ามาเป็นพัก ๆ แล้วหายไปยิ่งปากมดลูกเปิดเยอะยิ่งปวดซู่ซ่ามากกว่าเดิม ที่บอกว่าปวดซู่ซ่าคือพอปากมดลูกเปิดซัก 8 เซน เรารู้สึกว่ามีลมตีขึ้นมาอยู่บนท้องแต่พยาบาลบอกว่ายังไม่ได้เบ่ง เราต้องฝืนทนกดอารมณ์อยากเบ่งกลับเข้าท้องไปอีก จนประมาณ 10 โมงเช้านั่นแหล่ะ เราถึงบอกพยาบาลว่าเรามีลมเบ่งแล้วนะ อยากเบ่ง พยาบาลก็เลยให้ซ้อมเบ่งดู ซักพักคุณหมอก็เข้ามา

แต่ด้วยความที่ไม่เคยเข้าคอร์สพวกสอนฝึกลมเบ่ง เพราะคิดว่าผ่าคลอดแน่เลยเบ่งไม่เป็น เบ่งทีไรลมออกฟันหมดทุกที เค้าก็บอกว่าให้สูดหายใจลึก ๆ เบ่งลงไปที่ก้นเหมือนเบ่งอึ แต่ปัญหาคือพอปวดท้องมีลมเบ่งปุ๊บ เราจะรู้สึกว่าเราจะไม่มีแรงทำอะไรแล้วเพระมันปวดท้อง แต่นี่ต้องสูดหายใจเข้าทั้งที่ปวดท้องยิ่งยากเข้าไปอีก แต่ก็ต้องทำ พอเบ่งไปซัก 2-3 ที รู้สึกเลยว่าหัวลูกมาคาอยู่แถวเชิงกรานเพราะเจ็บแปล๊บเลย

ทีนี้หมอกับพยาบาลยิ่งเชียร์ให้เบ่งอีก เบ่งอีก เราก็นึกในใจว่าคนจะตายอยู่แล้วจะเบ่งไงฟะ เจ็บท้องก็เจ็บสูดหายใจเข้าไปก็ไม่ไหว แต่คิดอย่างเดียวนะ แล้วก็ทำตามที่หมอกับพยาบาลบอกแต่โดยดี จนสุดท้ายพยาบาลขึ้นมาขย่มบนท้องเราเหมือนกับช่วยดันให้น้องออกอีกแรง

ตอนนั้นอาการเหมือนคนกำลังจะตายหายใจไม่ออก ไม่มีแรงสูดหายใจเข้าไปเลยแต่ก็ฝืนทำไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้ายังไม่คิดเลยว่าลูกจะออกมาได้ไง แต่ก็ออกมาจนได้ ตอนลูกคลอดปุ๊บเราอุทานโอ๊ยเลยแบบมันเหมือนมีอะไรหลุดออกมาโพล่งนึง ทีนี้ก็นอนให้หมอเย็บแผลไปจนเสร็จ

สุดท้ายข้อดีคือเราลุกเดินได้เร็วมาก มีอาการก็ปวดมดลูกกับปวดฝีเย็บ แต่อาการแถมคือกลัวการเบ่งอึไปเลย กลับมามีปัญหาท้องผูกอย่างรุนแรงเพราะฝังใจกับการเบ่งลูก เลยไม่กล้าเบ่งอึกลัวฝีเย็บจะปริด้วย ตอนนี้อาการนี้ยังไม่หายเลย ต้องพยายามหาอาหารย่อยง่าย และกินผักผลไม้เข้าไปให้หายท้องผูก 

อีกอย่างเรายังสงสัยเลยว่าตอนก่อนคลอดจริง ๆ เค้าต้องสวนทวารเพื่อให้ไม่มีสิ่งตกค้างก่อนเบ่งคลอด แต่เราไม่โดนสวนเฉยเลย พอคลอดเสร็จได้คุยกับพยาบาลที่ห้องพักเค้านึกว่าเราโดนสวนมาแล้วก่อนคลอด เราบอกว่าเราไม่โดนสวนเลยเค้ายังตกใจเลยว่าทำไมถึงไม่สวนทวารก่อน เลยนับว่เป็นโชคดีของหมอกับพยาบาลที่เราไม่เบ่งอย่างอื่นแถมไปให้ด้วย

เรื่องราวของเราก็มีเท่านี้ค่ะ ตอนนี้กลับมาบ้านวุ่นวายกับการเลี้ยงตัวน้อย ๆ น่าดูชม อาศัยช่วงลูกหลับเลยแวะมาแชร์ประสบการณ์ค่ะ”

ประสบการณ์ดีๆ มีประโยชน์สำหรับคุณแม่ สำหรับวันนี้แอดมินขอลาไปก่อน แล้วพบกันใหม่กับ “HerKid รวมพลคนเห่อลูก“ ผู้นำด้านการแชร์ประสบการณ์การเลี้ยงลูก แม่และเด็กได้ทุกวัน คลับ HerKid เว็บนี้มีทั้งสาระและความบันเทิงนะคะ

ขอบคุณข้อมูล : Pantip
เรียบเรียงโดย : HerKid รวมพลคนเห่อลูก

อ่านเมนูอาหารอื่นๆ >>> อุทาหรณ์!! แค่ “น้ำแข็งก้อนเดียว” เกือบพรากลูกไปจากเรา

Comments